Selecteer een pagina

Social distance, wat doet het met jou?


Hoe heb jij de afgelopen week beleefd? Als een rollercoaster? Of ging alles gewoon zijn gangetje afgezien van het boodschappen doen wat tegenwoordig ook heel wat voeten in aarde heeft. Heb je kinderen thuis of een van je ouders in het verpleeghuis en kun je hem of haar nu niet bezoeken? Afstand houden is het devies. Anderhalve meter. En dat doet toch een behoorlijk beroep op ons aanpassingsvermogen.
Zelf was ik afgelopen week in ons nieuwe boshuisje met mijn echtgenoot. Winkelen was niet echt leuk want een groot aantal klanten had totaal geen erg om afstand te houden en keken gek op als ik vroeg: ‘Mag ik er even langs?’ Het is ook onwerkelijk. Vanmiddag gingen we een stukje lopen en je loopt al te spotten of je binnenkort iemand tegen zult komen. Bang voor onze eigen soort? De mens? Wat een waanzin. Nee, bang niet. Wel voorzichtig. Want ik wil niet het virus van iemand anders overnemen. Echtgenoot ook niet. Dus thuisgekomen direct weer de handen wassen. Die zijn nog nooit zò schoon geweest.  Maar goed, we zijn nu twee dagen thuis en normaal zou ik even buurten bij de dochters. Even de kleinkinderen zien. Nee dus. Komt gisteren de post, liggen er twee vrolijke kaarten in de bus. Het adres geschreven door hun mama en zelf hun naam als afzender erop, met hartjes en glitterplakkertjes. Ahh, zo lief van Lisa en Carlijn.

Schrijf een brief

Daarin zijn de kinderen een voorbeeld voor mij. Gewoon weer ouderwets een kaart sturen naar iemand die je door de Social distance nu niet kan ontmoeten. Ik bedacht me opeens dat ik ben opgegroeid met het schrijven van brieven. Elke zondagmiddag zaten mijn moeder, mijn broers en ik aan de grote tafel in de huiskamer en zaten we te schrijven. Op luchtpostpapier, van die dunne lichtblauwe velletjes, misschien ken je ze wel. Naar mijn vader, die maandenlang op zee was als koopvaardij-officier. Die gewoonte was mooi. En als er dan een brief terug in de bus lag, waren we door het dolle heen. ‘Een brief van pa!’, ‘Wat schrijft hij aan jou?’, zo wisselden we de inhoud uit. Dat was ook Social distance. Een brief of een kaart schrijven zorgt dat de afstand kleiner wordt, je houdt contact, je blijft bezig, je denkt aan de ander, je maakt de ander blij met je antwoord, je kiest ervoor om je niet neer te leggen bij een omstandigheid waar je zelf niet om gevraagd hebt. Dus lieve mensen, heb je last van de – hopelijk tijdelijke – afstand met geliefden en vrienden, ga aan de slag en schrijf!
Tip: je kunt natuurlijk ook een brief in Word schrijven en die per mail versturen. Dat is dan toch persoonlijker dan een kort mailtje zoals je tegenwoordig gewend bent.

Ik wens jou een fijne week in deze onzekere tijd.

Jouw reactie is hieronder van harte welkom.

Warme groet,

Illa